overzicht

Wilma en Maarten: in the spotlight!

Maarten en Wilma zijn relatief nieuwe wijkambassadeurs in de Professoren- en Burgemeesterswijk. ‘Omdat we met een beschermd stadsgezicht te maken hebben, is verduurzamen best ingewikkeld. Ligt de zuidelijke zijde van je huis aan de straatkant? Dan zijn zonnepanelen bijvoorbeeld niet toegestaan,’ vertelt Maarten. ‘Maar we kunnen als wijk heel erg focussen op wat niet kan, maar liever kijken we naar de mogelijkheden, bijvoorbeeld in leefstijlkeuzes. En dat effect kan net zo groot zijn.’

Wat inspireert en motiveert deze ambassadeurs en welke rol zien zij voor zichzelf?
Maarten geeft aan een licht onbehagen te voelen hoe we momenteel omgaan met het klimaatvraagstuk. ‘Milieuproblemen worden stelselmatig gebagatelliseerd. We weten dat er grote problemen aankomen met grote schade voor Nederland en de wereld. Ik vind het dan onbegrijpelijk dat overheden geen impopulaire beslissingen durven te nemen om zo grote stappen te maken. Met een dergelijke opgave zou de afweging of iets wel of niet ‘mooi’ is, geen selectienorm meer mogen zijn. Dat kunnen we ons niet meer veroorloven. Het maakt mij opstandig als de Welstandscommissie op grond van aanzicht zonnepanelen afkeurt. Dan wil ik actie ondernemen.’
Wilma haakt hierop aan. ‘Er bestaan al zonnepanelen sinds ik kind was in de jaren tachtig. Ik weet nog dat mijn oma heel graag zonnepanelen wilde. We zijn veertig jaar verder en nu pas heb ik zelf zonnepanelen. Dat heeft best lang geduurd. We laten iets na aan onze kinderen en wat laat je dan na? Als je daar onverschillig over bent, is dat eigenlijk vreemd.’

Ongeveer de helft van de woningen in de Professoren- en Burgemeesterswijk kan niet profiteren van zonnepanelen omdat het zuidelijk deel van het dak aan de straatkant ligt en hier een beschermd stadsgezicht geldt. ‘Wethouder Fleur Spijker zet zich in om het beleid te verruimen. Het is nog afwachten wat de verruiming echt gaat opleveren, maar het zal slechts een kleine stap zijn. Gelukkig is er Zon op Leiden, waardoor je toch kunt profiteren van zonnepanelen. Maar dat gaat heel langzaam. Er zijn zo veel geschikte daken in Leiden, zeker ook woningen, waarom worden die niet sneller en meer benut? Als ambassadeur wil ik hierin heel graag meer betekenen,’ zegt Maarten.

‘Veel mag niet, maar er mogen wel meer dingen dan bewoners denken’
Wilma en Maarten ervaren de duurzame acties van de ambassadeurs als nog te versnipperd. ‘De GOED-campagne is leuk om mensen in beweging te krijgen, maar daarna moeten we een stap verder zetten om resultaten te halen. Dan moet je als gemeente de regie nemen en over persoonlijke en korte termijnbelangen heen kijken.’ Het initiatief van de gemeente om ambassadeurs in te zetten is heel goed, vindt Wilma: ‘We moeten ervoor zorgen dat we in de wijk bekender worden zodat we onze kennis kunnen doorgeven aan de bewoners. Neem bijvoorbeeld vergunningaanvragen. Er zijn zoveel voorwaarden waaraan je moet voldoen, dat het altijd wel ergens niet goed gaat. Maar als je Erfgoed Leiden erbij betrekt, weet je zeker dat je aanvraag aansluit bij de mogelijkheden in de wijk en het vergunningsproces soepel doorloopt. Maar dat moet je dan wel weten. Daar zie ik echt een rol voor ons.’ Maarten vult aan. ‘Vera Kuypers van Erfgoed Leiden doet heel goed werk voor ons hierin. Veel mag niet, maar er mogen wel meer dingen dan bewoners denken.

’Ik ben best liberaal, maar ik heb het nodig dat de overheid zegt: je mag nog maar 1x per jaar vliegen’

Hoe gaan jullie om met de uiteenlopende belangen in de wijk? Je wilt een duurzame toekomst, maar bewoners hebben ook wensen op het gebied van sport en recreatie.
‘Dat is echt een hele lastige,’ zegt Maarten. Wilma geeft een voorbeeld. ‘Een deel van de bewoners wil een hockeyveld in de wijk. Kinderen zouden anders te ver moeten fietsen, terwijl jonge voetballers naar Zoeterwoude moeten waar nooit een probleem over is gemaakt. Een hockeyveld in de wijk en een dergelijk argument staan haaks op meer ruimte willen maken voor duurzaamheid. Het huidige natuurlijke gras moet ruimte maken voor kunstgras. Aan de ene kant zie je een gemeentelijke afdeling bewoners mobiliseren om hun tuin en straat te vergroenen om de biodiversiteit te vergroten, hittestress tegen te gaan en wateroverlast te voorkomen. Maar aan de andere kant offert een andere afdeling een heel stuk natuurlijk groen op voor een plastic veld. Dat is inconsequent. Het gemeentelijke beleid en de doelstellingen zijn nog te versnipperd.’

Maarten haalt een uitspraak aan van cabaretière Claudia de Breij, die vrij vertaald neerkomt op: ”Corona heeft me laten beseffen dat als het moet, dan kán het! We moeten nu afstand houden en je ziet dat het kan en iedereen daartoe bereid is. Ik ben best liberaal, maar ik heb het nodig dat de overheid zegt: je mag nog maar 1x per jaar vliegen.“
We hopen vanuit onze rol en als gesprekspartner de gemeente het belang en besef te kunnen geven om een duurzame toekomst meer centraal te stellen en keuzes hierop te toetsen.’

 

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Schrijf je in voor de gemeentelijke nieuwsbrief om op de hoogte te blijven van ontwikkelingen op het gebied van duurzaamheid. Het aanmeldformulier staat helemaal onderaan de pagina.

naar aanmeldformulier